دیدگاه‌های شما و من

بعد از کتاب خواندن درباره ی چیزهایی که خوانده ام می نویسم،چون تا ننویسم رهایم نمی کند،چون👇

من چند نفرم

یکی از من ، شبها تا دیروقت کتاب می خواند ، صبحها زودتر از من از خواب بیدار می شود، یکی دیگر احتمالا الآن باید در گوشه ای نشسته باشدو شیرینی واژه ها و جملات کتاب مثل باقلوا دارند در دهانش آب می شوند، یکی دیگرم که دائما هم با هم در نزاع هستیم آن است که گاها وسط زل زدن به سطرهای کتاب چشمهایش سوسو می زند و هر چقدر تلاش می کنم که خواب از چشمانش بگیرم نمی توانم و مدام با هم پنجه در پنجه می شویم و اعتراف می کنم که بیشتر اوست که مغلوبم می کند، اما یکی دیگرم که بیش از همه دوستش میدارم آن است که همیشه ارام و ساکت است و کم می شود آن را از لاکش بیرون کشید و بیشتر فکر می کند و کمتر حرف می زند هر چه فکر کند را می نویسد و محال است که بگذارد سایه ی چیزی در خیالش بماند …

من ازسال ۹۶ شبی نخوابیده ام مگر اینکه یک یا دو ساعت قبل از اینکه چشمانم با بیداری دست به گریبان شوند انعکاس صفحات سفید یک کتاب را دریافت کرده اند😍(آخرین کاری که همیشه قبل از خواب می کنم کتاب خواندن است غیر از آن چهارشنبه ها را برای خودم و کتاب کنار گذاشته ام و در روزهای دیگر هر جا فرصتی پیش آمد)

اما چطور کتاب خواندن را به یک باید تبدیل کنیم؟🤔

گفتم تجربه ی خودم را در این باره برایتان تعریف کنم شاید برای شما هم جالب باشد،من هر ماه یک تعداد کتاب میخرم و یک تعداد آلبوم موسیقی(این دو جز لاینفک منند،مثل اکسیژن برای نفس کشیدن به آنها نیازمندم)،هر کتابی هم که عزم خریدش را داشته باشم اول میگردم ببینم جایی نسخه ی الکترونیکش هست یا نه،چون دوست دارم حتی اگر خود کتاب هم همراهم نبود نسخه ی الکترونیکش در گوشیم باشد و هر جا که وقتی فرصتی پیش آمد کتاب بخوانم(گاها از دیگران تذکر میگیرم که بسیار سرتان در گوشی است و انقدر استفاده از شبکه های مجازی خوب نیست😏،هر کس که سرش در گوشی بود به این معنا نیست که مشغول تایپ کردن در تلگرام و لایک کردن در اینستاگرام است😎✌️)،
اگر از من بپرسند عطر مورد علاقه ی شما چیست قطعا می گویم «عطر حروف چاپ شده😍😍😍» و طبیعتا هیچ چیز جای آن نسخه ی فیزیکی کتاب را نمیگیرد و این ساعتها در تماس با تلفن همراه بودن معایب زیادی دارد اما در مکان های عمومی مثل مترو و اتوبوس و اوقات بیکاری و در جاهایی که کتاب را همراهمان نبرده ایم نسخه ی الکترونیک بهترین گزینه برای نیکو پر کردن وقت است و البته هر دو ساعت یک استراحت چشمی لازم است و باید بپذیریم که هیچ روشی کاملا بدون عیب و نقص نیست، من اگر برنامه ام بسیار شلوغ باشد کمااینکه در این دو ماه همینطور بود و فقط شبها 1/30 دقیقه قبل از خواب فرصت برای کتاب خواندن داشتم(که راستش نمیدانم هر شب دقیقا چند صفحه خوانده ام)(البته من به فاصله ی 14تا 31 فروردین،فروردین میگویم از اول تا سیزدهم را نوروز حساب می کنم😇)هر ماه با یک ارزیابی از برنامه هایم کتاب میخرم این که گفتم برنامه ی فروردین ماهم بود،در منیجر گوشی ام یک فایل دارم به نام «کتابها» که آن را که باز می کنید،با تصویری مواجه میشوید که کتابهای هر ماه را به نام همان ماه نامگذاری می کنم مثلا فروردین و یک فایل به نام «روبوسی های چشمی» مربوط به کتابهایی است که در ایام نوروز خوانده ام و یک فایل «فعلا نه» هم کتابهایی است که با توجه به شلوغی برنامه ام فرصت خواندنشان را پیدا نکرده بودم،بعد از خواندن هر کتاب نسخه ی الکترونیکش را حذف می کنم و دلیلی ندارد که فایلش را نگهدارم✌️(خیلی در ذهنم تحلیل می کنم که دیگر چه چیزی میتوانم از آن فایل یاد بگیرم که حذفش نکنم و اگر دلیلی پیدا نکنم حتما حذفش می کنم)

اگر خوردن یک بستنی و عکس انداختن در سالن رستورانی را به خریدن یک کتاب و شنیدن یک آلبوم موسیقی و حضور در کنسرتی ترجیح میدهیم نباید انتظار داشته باشیم که در فرهنگمان تغییری حاصل شود،بیایید باور کنیم که غذای روح مهمتر است،مشخصه ی فرهنگ آگاهیست و آگاهی جز با خواندن و شنیدن بدست نمی آید …

میثم عزیز سلام
من در شرط بندی شرکت میکنم و اگر بی پولی کشیدم خودم را سرزنش میکنم.

یک مطلب بی ربط:
جناب مدنی عزیز، در یکی از نوشتارهای خودتون، گفته بودین که درباره برخی از مصاحبه های آقای حسین دهباشی حرفهایی دارین که به وقتش میگین. مشتاقم زودتر بخونم دیدگاه هاتون رو در این باره.
سپاس.

سلام مجدد
در هر حال با توجه به این رتبه بندی
با توجه به شاخصی مثل درصد دانشگاه هایی از هر کشور که در لیست 10هزارتایی هستند
وضعیت ما خیلی خوب نیست
و رتبه ما حدود 84 جهانه
به این عکس نگاهی بندازین
http://s9.picofile.com/file/8323933768/Untitled.jpg

یکی نیست از این آدم‌ها بپرسه که آیا تعداد کتاب‌هایی که در زمینه اقتصاد و مدیریت خوندید به اندازه انگشتان یک دست می‌رسه؟
این جاشو با من بودی انگار زمانی بود که همش راجب به اقتصاد کشور می نالیدم از وضع موجود،از همه چی اما وقتی شروع به خوندن چندتا مقاله درباره اقتصاد و خیلی مسائل دیگه خوندم نظرم عوض شد و از مازوخیسمی که داشتم و ما ایرانی ها داریم حالم بهم می خورد
از متغیر های خیلی زیادی که تاثیر در ناکارامدی اقتصادی داشت و خود ان متغیرها به دسته ای خیلی زیادی تقسیم میشد مثل موارد یازده گانه مسعود نیلی ؛و مهم ترینش فرهنگ کار که مربوط به خودم ومردمم می شد

سلام
طبق جدول اون لینک ما در رتبه هشتم جهان به لحاظ تعداد دانشگاه ها هستیم:
4004 India
3281 United States of America
2310 China
1507 Brazil
1306 Russia
985 Japan
931 Mexico
605 Iran

یکی از زیباترین جمله های پست
ما تا زمانی که حقایق بی‌عدالتی، قدرت رسانه‌ها در ساخت رویاهای ما و دانش پایین خود را نپذیریم، نمی‌توانیم از قدرت‌های درونی خودمان استفاده کنیم.

سلام
یکی از بهترین پست هاتون بود ممنون
معرفی هنس رولسینگ،سایت بورژوا،معرفی فیلم
و از همه مهم تر قسمت جزئیات مهم تر ازکلیات؛ واقعا با تمام وجود درک کردم چون تو تمام
زندگی ام یکی از قاعده هایی که بهش رسیدم همینه چه در کتاب خوندن،چه در قضاوت کردن
در مورد دیگران و کمک کردن ،تدریس کردن
و دیگری هم مربوط به ازمون های mbti چند روز پیش یکی از دوستان اصرار کرد که بیا سوال هارو جواب بده واقعا بعضی از سوال ها برام دوسر باخت بود اصلا دوست نداشتم جواب بدم

بستگی داره که من در چه جایگاه و چه مرحله ای باشم؟ بنظرم کسی که هنوز در مراحل پایین رفع نیازهای اولیه اش هست و بیست میلیون پول براش حکم مرگ و زندگی رو داره براحتی حاضره روی تموم زندگیش هم ریسک بکنه حالا چه برسه به مهمونی رفتن و تنهایی….
بشخصه چنین شرط بندی ای رو انجام نمیدم اما اگر شرایطم بگونه ای دیگر می بود شاید بدون تردید می پذیرفتم…کما اینکه وقتی خوب فکر میکنم میبینم در برهه ای از زندگی شاید حتی به ریسک ۵۰ درصدی در این شرط بندی هم دست رد نمی زدم…

با توجه به اینکه سکه ی این شرط بندی آنچنان اریب به سمت برنده شدن نیست و شانس برنده شده نزدیک به 50 درصد است و اینکه سودی که در قبال برنده شدن در این شرط بندی به دست خواهم آورد در قبال ضرری که در باختن این شرط بندی متحمل میشم، خیلی ارزشمند نیست (بیست میلیون تومن رو میشه با کار و تلاشی در حد متوسط به دست آورد)، پس:
سوال 1: آیا در این شرط‌ بندی شرکت می‌کنید؟
پاسخ: خیر
سوال 2: اگر انتخاب نکردید، و روزی بی‌پولی کشیدید، خودتان را برای نگرفتن آن پول سرزنش می‌کنید؟
پاسخ: هرگز

سلام جناب مدنی
البته در مورد کتابخوانی، بعد از مدتی مطالعه نکردن، در صورتیکه مطالعه زیاد به کاری مداوم و پیوسته تبدیل شود می تواند تاثیرات مثبت زیادی در زندگی فرد داشته باشد.
البته شما به خوبی مطلب رو مطرح کرده و مصداق های عالی بیان نمودید.
ممنون از مطالب جالب و قابل تاملی که منتشر می کنید.

نرم افزار time quality رو که محمد فاضلی پیشنهاد داده بود، منم توصیه می‌کنم برا مدیریت زمان در استفاده از برنامه هایی نظیر تلگرام یا حتی خود موبایل

1 ) خیر، در شرط بندی شما شرکت نمی کنم.
2) خیر. سرزنشی در کار نیست.

جهت حسن ختام این بحث می خواهم بگویم که ” سیستم غلط افراد و کسب و کار غلط را به بار می آورد.”
من با دیدگاه مسئله ای که شما مطرح کرده بودی ، برنامه ام را مطرح کردم. در حقیقت هیچگاه این گونه نبوده که من به اهدافم نرسم. در مورد برنامه ی کتابخوانی ام ، به دلایل مختلفی شاید نتوانسته ام که چند جلد کتابی را که مشخص کرده بودم ، تهیه کنم و بخوانم. وگرنه الان که حساب می کنم ، می بینم به 90 درصد اهدافم رسیده ام. برای خودم مشخص کرده بودم که اگر به این سن و سال برسم ، باید هزار جلد کتاب را خوانده باشم. البته تا پایان امسال به این رکورد که مشخص کرده بودم ، خواهم رسید. یعنی در کل من در 1/15 از برنامه ی کلی ام عقب ماندگی داشته ام.
وقتی مسئله ار از دیدگاه مسئله شما مطرح کردم ، شما فکر کردید که من شکست خورده ام.
اما بگذارید مسئله واقعی را بیان کنم.
خب بر فرض مثال، من برنامه می گذارم که امسال 100 جلد را بخوانم ولی در نهایت 95 جلد کتاب را می توانم مطالعه کنم.( عدد 100 واقعی نیست فقط حهت بیان مسئله به کار رفته است)
خب من در هدف گذاری کلی که قرار بود 100 جلد بخوانم شکست خورده ام. چون نتوانسته ام به 100 جلد برسم.
خب در این 15 سال ، فقط دوبار توانسته ام بیش از 100 جلد بخوانم این یعنی 2/15 درصد موفقیت.
اما هیچ گاه نگفتم که در آن 13/15 باقیمانده ، من چند درصد به موفقیت نزدیک بوده ام.
این یک حقه زدن در طرح مسئله است. باعث می شود که فرد درک غلطی از زندگی داشته باشد.
اما بگذارید مسئله خرید پژو هایی که آتش گرفت را مطرح کنیم.
چه تعداد از آدم هایی که در آن سال پژو گرفته بودند ، ماشین پژو شان آتش گرفت ؟ ( احتمالا درصد کمی)
آیا این احتمال را نمی دادید که شما یکی از آن درصد کم باشید؟ ( یعنی آن ماشین نصیب شما شود)
احتمالا اگر آن مسئله را برای من طرح می کردید ، درصد خطای کمی داشت. یعنی من می گفتم که آری پژو بگیر ، احتمال اینکه برای تو آتش بگیرد خیلی خیلی کم است.
اما ماشین شما آتش می گیرد. خب آیا از خرید آن پشیمان بوده اید ؟ ( من بودم می گفتم نه. البته ضرر های خیلی سنگین تری از قیمت چند پژو را متحمل شده ام ولی هیچ گاه پشیمان نشده ام. بی پولی شدیدی را هم تجربه کرده ام. طوری که مجبور شدم برای مخارج ام ، شبانه در پای سرورهای دانشگاه ، سرویس ارائه دهم و فردایش به کلاس هایم برسم. کاری که هیچ کسی در آن زمان انجام نمی داد. )