در پاسخ به آرش: بنزین رو نریز اونجا که می‌سوزه!

آرش عزیز که از دوستان قدیمی و دوست‌داشتنی من هست، دیدگاهی رو مطرح کرد:

سلام.
اگر هدف نویسنده ای تاثیرگذاری حداکثری بر جامعه باشد، نمی تواند خود را با شرایط موجود وفق ندهد. اینکه در شرایط کنونی تلگرام و چنین فضاهایی نظیر توییتر و اینستاگرام، خانه دوم ایرانیان شده شکی نیست و تنها در صورت استفاده از این فضاهاست که مطالعه کنندگان آن مطلب بالا خواهد رفت و طبعا تاثیر بیشتری نیز خواهد گذاشت. ادامه نوشته ...

یک لحظه وایسید، می‌خوام یه چیزی در مورد امارات و عربستان بگم!

این روزها که جریان تحولات عربستان و بعدش هم امارات داغه، کلمات دارن به نحو نامناسبی استفاده می‌شن، که باعث می‌شه کل معنی عوض بشه! برای همین لازم دونستم حداقل دو تا کلمه که زیاد تکرار می‌شه رو تاکید کنم. زیاد هم ادامه نمی‌دم. البته من به هیچ وجه منکر تحولات اون‌ها (فارغ از پرداختن به دلیل) نیستم. ادامه نوشته ...

پیشنهادهای من از جنس کتاب، برای آموزش و پرورش

عصرایران در یک مقاله جدید خود «آینده بچه هایمان در خطر است/ چه پیشنهادی برای اصلاح نظام آموزشی فشل کشور دارید؟ » درخواست پیشنهاداتی برای بهبود و اصلاح نظام آموزشی توسط مردم را داشته است.

من گفتم درسته که بچه ندارم، درسته که در آموزش و پرورش کار نمی‌کنم. اما با توجه به تجربه‌ام در نشر، طراحی شاخص‌های کلیدی، طراحی نرم‌افزارهای تحت وب و کسب‌و کارهای مختلف،  پیشنهاداتی را ارائه کنم. البته در آموزش سطح دبستان، راهنمایی و دبیرستان هیچ تجربه و تخصصی ندارم و افراد حاضر در آن حوزه، می‌توانند تمام این پیشنهادات را به چالش بکشند. ادامه نوشته ...

۱- چرا کتاب بخوانیم؟ بخش دوازدهم: تا حرف تازه داشته باشیم.

بخش ۱:‌ اوضاع

حدود ۱۲ سال پیش، وقتی وارد محفلی می‌‌شدی هر کسی متخصص چیزی بود! یکی جک بلد بود، یکی آخرین سی‌دی که دیده‌بود را تعریف می‌کرد، یکی کلیپ جالبی را دیده بود. هر کسی شده بود متخصص چیزی و حرف تازه‌ای برای زدن داشت. تا اینکه بلوتوث و گوشی متداول شد. دیگه تقریبا خیلی از کلیپ‌ها را همه دیده بودند، جک‌ها کمی شروع به گسترش کرد. اما باز هم می‌شد کلیپی بلوتوث کرد، جکی اس‌ام‌اس کرد. ادامه نوشته ...