ارنست همینگوی, کوتاه‌ترین داستان دنیا, داستان واقعی

مروری بر کوتاه‌ترین داستان دنیا

برای فروش، کفش‌های نوزاد، پوشیده نشده.

For sale: baby shoes, never worn

داستان فوق را بسیاری کوتاه‌ترین و موجز‌ترین داستان تاریخ می‌دانند. این داستان را به یک شرط‌بندی همینگوی نسبت می‌دهند. می‌گویند همینگوی ۱۰ دلار روی میز می‌گذارد و شرط بست که می‌تواند یک داستان را در ۶ کلمه جای دهد. او داستان بالا را روی یک دستمال می‌نویسد و شرط را می‌برد.

این موضوع را از این جهت باز می‌کنم که باید مواظب باشیم. گاهی به خاطر اسم بزرگ یک نفر، یک داستان شهرت می‌یابد. ما نباید اصالت و مبدا یک داستان را فراموش کنیم.

همانطور که در عکس بالا مشهود است، در ده‌سالگی همینگوی، یعنی چندین سال قبل از شروع نویسندگی وی، داستانی در یک جریده چاپ شد با عنوان

Tragedy of Baby’s Death is Revealed in Sale of Clothes.

سال ۱۹۱۷ هم William R. Kane داستانی با عنوان

Little Shoes, Never Worn

نوشته شد (۴ کلمه و با همان معنا). حتی ۴ سال بعدش هم مشابه این داستان برای کَریِر یک بچه نوشته شد.

 

آغاز دوره Flash fiction

بعد از این قضایا و ادعاهای افراد مختلف، یک چالشی شروع شد با نام Flash fiction. نویسندگان در این گونه چالش‌ها با یک نوع محدودیت سعی می‌کردند خود را به چالش بکشند و یک داستان بگویند. به نوعی یک مشاعره بود که قید و محدودیت تو، به اندازه ربط داشت. محدودیت‌هایی چون

۱- داستان ۶ کلمه‌ای

۲- داستان ۱۴۰ کاراکتری

۳- داستان ۵۰ کلمه‌ای

۴- داستان‌های ۱۰۰ کلمه‌ای

۵-داستان‌های  ۷۵۰ کلمه‌ای.

البته این لیست ادامه داشت. کسی چه می‌داند شاید محدودیت توییتر، الهام‌گرفته از این جا بود (جدای از بحث فنی).

حتی بعدها مجموعه‌ای از این ۶ کلمه‌ای‌ها به صورت یک کتاب چاپ شد (۲۰۰۹).

 

خب که چی؟

با این عبارت «خب که چی؟» خاطره‌ها دارم. منظورم این است که اصلا چه فایده‌ای دارد این کار؟ من شخصا این جملات را تمرینی می‌دانم برای نویسندگان در نوشتن و تمرینی برای خوانندگان در توانایی درک و تکمیل عناصر ناقص داستان (تخیل). کارکرد این داستان‌ها را مانند داستان‌های بلند و … ندانید. فکر نکنید که می‌توانید به سادگی با خواندن یک جمله به اندازه یک داستان بلند، دریافت داشته باشید. کتاب‌های نکته و تست حداکثر در بهترین حالت (شاید) برای کنکور خوبند . همیشه حواستان باشد که:

در یادگیری راه شاهانه وجود ندارد.

 


پانوشت ۱: اینجا هم چیزهایی هست برای آن‌هایی که می‌خواهند در مورد آن داستان بیشتر بدانند.

پانوشت ۲: ممنون از یزدان که الهام‌بخش این نوشته بود.

3 دیدگاه در “مروری بر کوتاه‌ترین داستان دنیا”

  1. هرگز پوشیده نشد. درسته؟
    در مورد “این موضوع را از این جهت باز می‌کنم که باید مواظب باشیم. گاهی به خاطر اسم بزرگ یک نفر، یک داستان شهرت می‌یابد. ما نباید اصالت و مبدا یک داستان را فراموش کنیم.”
    واقعا هم همین طوره و مثلا ممکنه یک انسان معمولی یک حرف خوبی بزنه ولی شنیده نشه ولی برعکسش یک آدم مشهور یک کلمه بی معنی هم بگه کلی مورد توجه قرار می گیره و انگار حتما اون کلمه ی بی معنی اش چون از طرف اون فرد بوده، یک معنی خاصی داشته.
    برای خودم جالبه وقتی کلی آدم دور یک آدمی جمع میشند، بقیه هم به تبعیت از اون آدم ها، دور اون آدم مشهوره جمع میشند. یعنی تبعیت از یک رفتار جمعی.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.